Етнички припадности ширум светот (бета)

Северноафриканските сефардски Евреи се дел од широката еврејска популација „Мизрахи“ и ги вклучуваат оние познати колективно како „Магрепски Евреи“, препознавајќи ја „западната“ локација на нивното наследство, од Мароко, Алжир, Либија и Тунис. Евреите првпат пристигнале во северна Африка како трговци за античкото Израелско царство, или за време на превирањата по уништувањето на храмот на кралот Соломон, уништен од Вавилонците во 586 година пр.н.е. Тие се населиле меѓу Берберите, а нивните потомци се денешните „Марокански Евреи“. Евреите се населиле во Алжир уште од доцниот римски период, а нивниот последователен прилив на имигранти следел по визиготското прогонство во Европа. Евреите од Либија и Тунис пристигнале неколку стотици години порано од Алжирците, во 3 век пр.н.е., под грчка власт. Повеќе од илјада години откако Евреите првпат пристигнале во Северна Африка, Шпанската инквизиција (и протерувањето на Евреите) во 1492 година од н.е. предизвикала втора масовна миграција од Пиринејскиот Полуостров во Северна Африка. Со основањето на државата Израел во 1948 година, огромното мнозинство северноафрикански Евреи се преселиле во Израел оттогаш до 1970-тите, во низа мали и големи егзодуси од арапските земји. Значаен дел од Евреите од Северна Африка се преселиле во Франција, а надвор од заедницата од неколку илјади силни во Мароко, многу малку Евреи остануваат во Северна Африка.